Μάνα, μητέρα, μαμά … ηρωίδα, όπως και να ‘χει! 😉 (αφιερωμένο💗 σε όλες τις μανούλες)

   Έρχεσαι σε τούτο τον κόσμο. Πολυπόθητη ίσως. Καλοδεχούμενη 😝με το «γερό να ‘ναι μωρέ, ας κατουράει όρθιο και ό,τι να ‘ναι» πιθανόν στο πίσω μέρος ενός  γονεϊκού μυαλού.

   Σε ντύνουν, σε στολίζουν. Φιογκάκια στα μαλλιά. Και στα μυαλά επίσης.😶 Ναι, εκεί, καθώς παίζεις με τις κούκλες σου και υποσυνείδητα ετοιμάζεσαι για το «μεγάλο ρόλο της ζωής σου, αυτόν για τον οποίο γεννήθηκες».

prince-and-princess-on-white  Μεγαλώνεις. Με παραμύθια που μιλούν για βασιλόπουλα που σου ‘ρχονται, καβάλα στ’ άλογο, σε παντρεύονται και σ’ αγαπούν για πάντα.

  Με διηγήματα που  εξυμνούν τη δύναμη και το μυαλό του άντρα που ‘χεις στο πλευρό σου. Με ταινίες  όπου πρωταγωνιστούν αρσενικοί όμορφοι, «κολώνες του σπιτιού σου» ένα πράμα (και δυο και τρία, μη σου πω….).

  Παραπληροφόρηση ευρέως και υπούλως 😕 στο υποσυνείδητο καταγεγραμμένη.

   «Άντε με το καλό να περάσεις σε μια σχολή!»

  «Συγχαρητήρια. Άντε με το καλό το πτυχίο τώρα!»

  «Άντε με  ένα καλό τυχερό!»

  «Να ζήσετε! Άντε και καλούς απογόνους!»

   «Να σας ζήσει!  Άντε και με ένα δεύτερο!»

  Ένα αδιάκοπο «άντε» η ζωή σου. Ένα «άντε»  που σε βάζει στην πρίζα, που σε ωθεί να κάνεις τα πρέποντα και να ζήσεις τα δέοντα. Ένα «άντε» που, με ανυπέρβλητα υποχθόνιο τρόπο, τρυπώνει και θρονιάζεται εκεί στο υποσυνείδητό σου και σε κάμει σκλάβα του. Με τις ενοχές δουλικά του, να εκτελούν  διαταγές εξόντωσής σου.

guilt

(=ενοχή: το αίσθημα του να έχεις διαπράξει λανθασμένα ή να έχεις αποτύχει σε μια υποχρέωση : Θυμήθηκε με άξαφνη ενοχή το γράμμα από τη μητέρα του.)

   Γίνεσαι μάνα και χαίρεσαι το θαύμα της ζωής. Εννοείται πως καλά κάμεις. Αυτό οφείλεις στον εαυτό σου και στη γυναικεία φύση σου. Μόνο που…

images (10)  Μόνο που είναι διαφορετικά τώρα στην πράξη. Το βασιλόπουλο δεν αγαπά για πάντα. Είναι  που έχει μεγάλη καρδιά και τις χωράει όλες….χαχα 😜

   Το βασιλόπουλο δεν αγαπά με την ίδια ένταση. Ούτε και συ άλλωστε. Σεροτονίνη, ντοπαμίνη και άλλες συναφείς με τη λειτουργία του   φλογερού  έρωτα ορμόνες, μειώνονται. Τα αρχικά αισθήματα ευφορίας, ευδιαθεσίας και ευχαρίστησης παραχωρούν τη θέση τους στην κατραπακιά της απομυθοποίησης εκατέρωθεν. 😟 Το παραμύθι που σου μάθαιναν μικρή, αποδομείται…

images (11)Κι η ζωή της ηρωίδας Ελληνίδας συζύγου και μάνας συνεχίζεται!

 Ο κατά-τα-άλλα-εύστροφος-και-βοηθητικότατος άντρας σου (ναι ναι… εκείνη «η κολώνα του σπιτιού σου»…)   χάνεται μέσα στα  συρτάρια ψάχνοντας για πολλοστή φορά τις κάλτσες του, την ώρα που εσύ ντύνεις τα παιδιά, ετοιμάζεις το πρωινό τους και έχεις την έννοια του φαγιού  στην κατσαρόλα.

 88789_dc8d44ea79e4ffce5b2f5b9c0ccccdfaΉ, γίνεται πιο έφηβος και από τον έφηβο που χρειάζεται να οριοθετήσει, οπότε τους οριοθετείς εσύ και τους δυο μαζί! Ή, γίνεται πιο παιδί και από τα παιδιά σας και με κάθε τρόπο σε διεκδικεί εγωιστικά του στυλ «εμένα ένα καφέ;; τίποτα;;; … ε, βέβαια, μόνο το γιόκα σου περιποιείσαι εσύ» και ας είναι ο «γιόκας» μωρό στην κούνια, δεκάχρονος που χρειάζεται βοήθεια με τα μαθήματά του ή έφηβος που δίνει πανελλήνιες

   Καταστάσεις καθημερινής τρέλας για κάθε θηλυκή -εντέλει!-  κολόνα κάθε σπιτιού, ελληνικού τουλάχιστον.    Και μέσα στην τρέλα ετούτη πελαγώνεις. Φυσική, φυσικότατη ανθρώπινη αντίδραση.

   Από τη μια, η απογοήτευση για τον άντρα σου. Θα την είχες γλυτώσει την παγίδα των προσδοκιών, και δη διαστρεβλωμένων, αλλά ουδείς σε προειδοποίησε.

   Απ’ την άλλη, ξετρυπώνουν μία μία οι ενοχές  -καλώς τες, καλώς τες!-  για την αποτελεσματικότητα του ρόλου του γονεϊκού, που βασικά στους δικούς σου ώμους έχει θρονιαστεί.

   «Μήπως δεν είμαι καλή μάνα;»

   «Μήπως έπρεπε να του δώσω βιταμίνες και όχι φάρμακα;»

   «Δεν μπορώ να είμαι μαζί του παραπάνω, γιαυτό τα κάνει μαντάρα με τα μαθήματα του σχολείου.»

   «Πω πω… το μάλωσα και κλαίει… εγώ φταίω!»

   «Αχ, τι θα κάμω με τούτη τη ζωηράδα του, πού, τι έχω κάνει λάθος και δεν με ακούει;»

   Μέσα σ’ όλα ξεμυτούν και οι προβολές. Ξέρεις, εκείνος ο «ψυχοδυναμικός μηχανισμός άμυνας, σύμφωνα με τον οποίο το άτομο αποδίδει («προβάλλει») σε ένα άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα ιδέες, συναισθήματα, κίνητρα που έχει το ίδιο, αλλά που του δημιουργούν άγχος καθώς δεν μπορεί να τα αποδεχτεί ως κομμάτια του εαυτού του». (http://www.psychologynet.gr/psychologyTerms.php)

   Το τρίτο ενικό πρόσωπο -«ο γιος», ‘η κόρη’, ‘το παιδί»-  γίνεται πρώτο πληθυντικό – «εμείς». Δεν έχει ξέχωρη προσωπικότητα το παιδί. Γίνεται ένα με σένα. Εσύ το κάνεις δηλαδή, ασυνείδητα. Ό,τι καλό θα γούσταρες να έχεις εσύ,  αποζητάς αγωνιωδώς να το βρεις στο παιδί σου. Όποια «αποτυχία» του τη χρεώνεσαι εσύ, γιατί δεν θα την ανεχόσουν για σένα οπότε, από αυτή την άποψη, δικαιολογημένα εξανίστασαι αν στο σχολειό  του πάρει Β ή 9. Γιατί δεν το είχες πάρει εσύ, όταν ήσουν μαθήτρια. Ή, γιατί δε δέχεσαι τίποτα λιγότερο από Β και 9 για τον εαυτό σου. Προβάλλεις τις δικές σου φοβίες πάνω του. Και λιποψυχάς κάθε που γρατσουνήσει τα γόνατά του ή που έρθει αντιμέτωπος με κάποια σκληρή μεν, αναμενόμενη δε, αλήθεια της καθημερινότητας,

   female-emoticon-winking-design-41014844Χαλάρωσε γλυκιά μανούλα!

    Be cool, ηρωίδα μου!

    Αποτίναξε από πάνω σου κάθε ίχνος ενοχής και ανασφάλειας. Να είσαι σίγουρη πως κάνεις το καλύτερο που αντέχεις και μπορείς κάθε στιγμή. 🌞

    Κάθε παιδί έρχεται σε συγκεκριμένη οικογένεια για να πάρει και να δώσει κάποια μαθήματα ζωής. Να εξελιχθεί ως ψυχή και ως ανθρώπινο πλάσμα. Αυτό έχεις την ευκαιρία να κάνεις και συ μαζί του.🌞 Η ζωή είναι ένα μεγάλο σχολείο, με πολλές τάξεις και τμήματα.

   Να είσαι υποστηρικτική μαζί του.🌞 Ούτε αποπνικτική, ούτε υπερπροστατευτική.

   Αποδέξου 🌞 πως το παιδί σου έχει τη δική του προσωπικότητα και χαρακτήρα, με λίγα λόγια δεν είναι εσύ, ούτε προέκταση του εαυτού σου, πόσο μάλλον του εγώ σου.

   Βάλτου όρια, με αγάπη, με αποδοχή, με παραδείγματα.🌞 Εξήγησέ του το λόγο για καθετί που του απαγορεύεται να κάνει.

  Δείξτου με τη συμπεριφορά σου και πες του με τα λόγια τα γλυκά σου  όλα όσα θα ήθελες να σου έχουν διδάξει για να μην είχες παιδευτεί και παιδεύσαι.🌞 Μετάδωσέ του τα δικά σου μυστικά  ζωής, που έχεις αποκομίσει από λύπες, χαρές, ζόρια και ευκολίες, αποφθέγματα εμπειρίας εν ολίγοις.

   Δείξτου το μονοπάτι, με λίγα λόγια, αλλά μην το σπρώχνεις προς τα εκεί που σε βολεύει εσένα και τις προσδοκίες σου. Ούτε να το τραβάς από φόβο μην κάτι του συμβεί. Θα του συμβεί. Θα περάσει από διάφορες καταστάσεις, όπως πέρασες και συ και ο πατέρας του  και όλοι μας.  Εσύ σταθούς  παράδίπλα 🌞 με ευχές -της  μάνας πιάνουν κιόλας πιο πολύ, λένε-   να του συμβαίνει πάντα το καλύτερο και το πιο εύκολο να χειριστεί και διαχειριστεί ως χαρακτήρας. Να έχει την τύχη με το μέρος του στο διάβα της ζωής.

   Αγάπη, αγάπα, αγάπη!

   Αγάπα τον εαυτό σου για αρχή και η αγάπη θα σε καθοδηγεί και θα σε καθησυχάζει πάντα!smile

Αυτά ελάλησε η MerryFairy... Εσείς τι έχετε να πείτε;